اسمایلودون
اسمایلودون یکی از مشهورترین گربه‌سانان شکارچی دوران پلیستوسن بود که به دلیل دندان‌های نیش بسیار بلند و بدن قدرتمندش شناخته می‌شود.
گربه‌سانی بسیار نیرومند
اسمایلودون بدنی عضلانی و قدرتمند داشت و گونه‌های مختلف آن از نظر اندازه و جثه با یکدیگر تفاوت داشتند.
نیش‌های بسیار بلند
مشهورترین ویژگی اسمایلودون دو دندان نیش بزرگ و تخت آن بود که از دهان بیرون می‌آمدند.
شانه‌ها و پاهای قدرتمند
اندام‌های جلویی و شانه‌های بسیار نیرومند اسمایلودون احتمالاً نقش مهمی در مهار کردن طعمه داشتند.
شکارچی پستانداران بزرگ
اسمایلودون گوشت‌خوار بود و از پستانداران مختلف دوران یخبندان تغذیه می‌کرد و برخی گونه‌های آن توانایی شکار طعمه‌های بزرگ را داشتند.
آمریکای شمالی و جنوبی
گونه‌های مختلف اسمایلودون در بخش‌هایی از آمریکای شمالی و جنوبی زندگی می‌کردند.
احتمال زندگی گروهی
برخی شواهد فسیلی احتمال زندگی اجتماعی یا تحمل اعضای آسیب‌دیده را مطرح کرده‌اند، اما رفتار دقیق اسمایلودون هنوز کاملاً مشخص نیست.
چندین گونه
اسمایلودون نام یک گونه‌ی واحد نیست و چند گونه در این سرده شناخته شده‌اند.
دوران پلیستوسن
اسمایلودون در بخش بزرگی از دوران پلیستوسن زندگی می‌کرد و تا پایان این دوره در قاره آمریکا حضور داشت.
پایان یک شکارچی باستانی
اسمایلودون در پایان پلیستوسن منقرض شد. تغییرات محیطی و کاهش بسیاری از جانوران بزرگ از عواملی هستند که در بررسی این انقراض مطرح شده‌اند.
بقایای فراوان
فسیل‌های اسمایلودون به‌ویژه در برخی نقاط آمریکای شمالی و جنوبی پیدا شده‌اند و اطلاعات زیادی درباره زندگی این جانور در اختیار دانشمندان قرار داده‌اند.
گربه‌ی دندان‌خنجری
اسمایلودون یکی از شناخته‌شده‌ترین گربه‌سانان دندان‌خنجری است؛ نام آن به دندان‌های نیش بزرگ و شمشیری‌شکلش ارتباط دارد.
خویشاوند مستقیم ببر و شیر نبود
با اینکه ظاهر اسمایلودون ممکن است انسان را یاد شیر یا ببر بیندازد، این جانور گونه‌ای جداگانه از گربه‌سانان باستانی بود.